Als je na 59 uur dan eiindelijk aankomt in de hoofdstad van de Peoples Republic of China, zijn dit de eerste dingen die je opvallen: ontelbaar veel Chinezen en ontelbaar veel onleesbare tekens. De routebschrijving naar het hostel was een simpele. Bus 818 vanaf het station en deze zou ons direct afzetten bij het hostel. Wat kan er fout gaan?
Veel. Na alle busstations te hebben gechecked hadden we debestreffende bus niet kunnen localiseren. Politiemannen wisten zich ook geen raad. Overigens is het wel humor. Vraag hier een agent iets in het Engels en hij plukt random mensen van straat en beveelt ze om onze vraag te vertalen (het communisme heeft dus toch voordelen). Niemand wist echter waar die verdomde bus nu was gebleven.
Bij de toeristeninformatiebalie wist een zekere Yan ons te vertellen dat de buslijn al zo'n twee jaar buiten dienst was. We werden geadviseerd een metro te nemen naar een station met de zeer makkelijk uitspreekbare naam XinJieKou (Gingercow), en vanaf daar mocht het geen probleem zijn. "Jullie vinden het zo!"...
...na drie uur zoeken en ontelbaar veel magnums hebben we het uiteindelijk toch gevonden. Ergens ver van de metro af, in een aparte zijstraat. Ze noemen dat hier een hutong. Wij noemen het: een aparte zijstraat.
Na even een kwartier te hebben geklaagd over de gebrekkige routebeschrijving waren we de nieuwe gasten van Red Lantern House Hostel. Bier voor 50 cent en noodles voor 40. Het zou een goedkoop avontuurtje worden.
In de vijf volgende dagen hebben we nog best veel gedaan: Chinese muur en een tombe van de Ming-dynastie bezocht (en een zijdefabriek en een jadefabriek die kwablijkelijk ook in het pakket zaten). We zijn naar de Verboden Stad en Tian' anmansquare geweest. Hebben met 100 locals gedanst bij een of ander metrostation. Hjalmar heeft het gewonnen prijzenpot van de voetbalpoule omgezet naar alcoholhoudende liquide middelen, we hebben rare eierpannekoeken met kroepoek gegeten en anderhalf uur gewacht op eten dat nooit is gekomen.
Vervolgens wilden we onze weg vervolgen naar Xi'an. Alleen waren alle treinen volgeboekt, dus besloten we een "omweggetje" te maken en eerst naar Shanghai te gaan.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten