Vanuit Beijing hebben we onze reis vervolgd met de kogeltrein naar Shanghai. De naam was spannender dan de snelheid die gemiddeld op 120km/u zat. En eerste klas was niet wat we hoopten dat het zou zijn. Gedurende de treinrit van 10 uur hadden we geen rookruimte, tekort vloeibaar proviant maar wel noodles! En Arjan had sjans met een conductrice die een poging deed hem Chinees te leren.
In Shanghai hebben we ons hostel meteen vrijwel meteen kunnen vinden (binnen het uur en dankzij een local die geen woord Engels sprak). Het hostel was onwijs relaxed, gratis poolen, goede keuken, heerlijke bedden en onwijs schoon in het algemeen. Het eerste dat ons opviel was echter de bierprijs die twee keer zo hoog lag als het vorige hostel, 10 yuan = 1 euro voor 0,6 liter bier. Schandalig! Gelukkig heeft Hjalmar een voetbalpoule gewonnen!
De eerste paar dagen in Shanghai hebben we ons voornamelijk vermaakt rond het hostel afgezien van een kort tripje naar een electronicazaak waar we mooie roze laptops hebben gekocht voor 2000 Yuan. In het hostel was het goed toeven en kwamen we onder andere in contact met een paar andere Nederlanders; een Haags stel ( Meriam en Jan-Kees ) die ons lachwekkende verhalen hebben verteld over Mongolie, en Martine uit Leiden die tevens onze kamergenote was. Diverse avonden hebben we mooi aangezeten.
In onze kamer sliep de eerste nacht een Chinees. Deze kerel besloot rond half negen 's ochtends uit bed te gaan, en ruim een uur van onze nachtrust te stelen door de gehele tijd met plastic zakjes te kloten en zijn kluis met een interval van 5 minuten dicht te slaan. Na een hele dag broeden hebben we uiteindelijk een wraakactie uitgedacht. Hij kon er niet ongestraft vanaf komen.
Rond een uur of drie kwamen wij, vergezeld door Martine, de kamer binnen om hier even ongegeneerd met een aantal voorwerpen te gooien, lichten aan en uit te zetten, de deur met een vervelend piepje constant te openen en meer van dat soort grappen. De Chinees was er niet blij mee, aangezien hij rechtop in bed zat toen de afstandbediening van de airco uiteen spatte. Het was misschien niet netjes, maar het was een statement. De volgende dag leek het dat hij twee samuraizwaarden bij zich had. Het bleken uiteindelijk enorme fluitjes te zijn, Drie keer raden waar die waren geeindigd als hij ons weer wakker zou maken.
De laatste avond zouden we uit met een paar jongens uit Zweden en Martine naar een muziekbar genaamd The Door. Er komen was al een probleem. Geen metrostation in de buurt en te ver om te lopen. Dus moesten we maar een taxi nemen. 95% van de chauffeurs herkende het adres niet of vonden het een te kort ritje. De overige taxichauffeur was er niet blij mee dat we vijf man in zijn auto wilden prakken. Na ongeveer een uur hadden we eindelijk een taxi, voor ons en Martine. De Zweden zouden ons volgen per andere taxi. Eenmaal aangekomen bleek de tent waar we heen zouden gaan gesloten te zijn. Opgeheven ofzo. De Zweden hebben we ook niet meer gezien daar. Taxi teruggenomen (met alle moeilijkheid om terug te komen bij het juiste metrostation, niemand begreep ons). Toen maar weer de bar in het hostel opgezocht, en maar weer aan aan de Tsing Tao. De Zweden kwamen we later nog tegen, die waren noodgedwongen uitgeweken naar een andere bar, die wel open was.
In Shanghai zelf hebben we in een dag nog een kort kijkje genomen in het World Expo gebied (de wereldtentoonstelling was helaas de dag ervoor afgelopen en werd nu afgebroken), de Bund die ze beter het rookgordijn hadden kunnen noemen, aangezien de skyline van Shanghai amper te zien was door de smog. Als afsluiter nog een ritje gemaakt met de Maglev, de magneettrein die 430 km/h gaat. Dit was echt vet om een keer te doen. Zo zie je maar weer: Shanghai kan ook in een dag!
Onze reis gaat verder naar Xi'an waar we gelukkig worden opgehaald door hostelmedewerkers vanaf het station(scheelt weer een zoektocht).
(eindelijk weer even geblogd, met dank aan RK!)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten