Yekaterinburg was een aparte gewaarwording. Zowel voor de longen als voor de ogen.
Het lopen in Yekaterinburg is als het vegen van een schoorsteen, elke centimeter progressie stond gelijk aan het opschoppen van een kilo fijnstof. Elke regenbui verdubbelde dit nog eens ( wel eens zwarte sneeuw gezien? )
We hebben ons toch vermaakt in Yekaterinburg met het bezoeken van 2 fantastische musea. De een onder constructie, de ander had te maken gehad met destructie. Uiteindelijk hebben we wel een fantastische bakker gevonden en wat oud oorlogsmaterieel gezien.
Het toeristische hoogtepunt van de stad is zonder te twijfelen vergelijkbaar met een uitvergroot en afgedankt keyboard. In feite is het zelfs een keyboard! ( ook al missen er enkele stukken ) Hier een kleine artistieke impressie
Het hostel was van gemiddelde kwaliteit. Als ons de vraag gesteld word of we een leuke tijd hebben gehad, zal ons antwoord lijken op het antwoord van Dominee Gremdaad: "Ja, ja..maar toch ook Nee, nee." Een lichtpuntje in het hostel was de aanwezigheid van een Fins stel die we mogelijk weer tegen gaan komen in de trein door Mongolie. Ook kwamen we twee Nederlandse backpackers tegen, waarvan er eentje met een vriend van ons studeert, de wereld is klein en toeval bestaat niet.
Het overwinningsvuurwerk op Overwinningsdag was een beetje mager. De Russen waren echter laaiend enthousiast, en elke klap ging gepaard met een alcoholisch jolig ge-" Hu Ra"
Tot zover ons verslag van Yekaterinburg.
Joe
Geen opmerkingen:
Een reactie posten