Omsk

Na een nacht treinen kwamen we aan in het pittoreske plaatsje Omsk. Het station uitlopend werden we meteen aangestaard door onze kamaradsky Vladimir Iljitsj Lenin. Althans een standbeeld waar we de rest van de dag over zouden struikelen. In Moskou probeerden we nog bij hem langs te gaan, maar hij deed de deur niet open... Hier stond hij echter op elke straathoek. Het beeld waren we na vijf lange seconden al zat, dus besloten we de stad in te gaan.

Wederom een goede bakker gevonden, en na luttele minuten weer wedergekeerd naar het station. Een bus voor 11 roebel maakt een pokkeneind/pokke-eind (welk is het Ina?) lopen vanzelfsprekend overbodig.

Eenmaal aangekomen in de stad kregen we een kleine impressie hoe het dagelijks leven in Omsk is. "Je ken beter te brulloft in de Paus."

Een rondje stad en een paar rondjes goedkope ijsjes later kwamen we tot de conclusie dat we het hoogtepunt "Slacker Monument" niet konden vinden en besloten we richting de boottochten te gaan. Halverwege struikelden we alsnog over bovengenoemd monument dus: missie geslaagd.

Eenmaal aangekomen bij de "haven" kwamen we tot de conclusie dat de taalbarriere ons redelijk in de weg zat bij het regelen van een ticket voor de boot.
Zes pogingen en evenveel chagrijnige blikken verder hadden we na een uur toch onze tickets. Dit bleek even lang als de boottocht zou duren.

De boottocht zelf was niet zo bijzonder, behalve het feit dat dit naast de Nederlandse Ambassade in Moskou de enige plek in Rusland bleek waar niet gerookt mocht worden; peuk -1.

Na de vermoeiende boottocht en een liter pils, was het tijd om even uit te rusten.
Dit is het resultaat... en nee, we kregen het er niet af!



Het muurtje zat wel lekker!

De dag hebben we afgesloten in de KFC met een bunder kip. En voor Hjal een bunder slaap.

Toen op de trein, naar de volgende stop...

Groeten,

De Walrussen.